• Hoe trouwde men vroeger in China?
  • Hoe trouwen Chinese koppels nu?
  • Waarin verschilt een Japans huwelijk?  
  • Hoeveel huwelijksvormen kent men in India?

Elk land kent eigen tradities en gebruiken. Wat het huwelijk betreft, is dat niet anders. En hoewel er tussen de verschillende Europese volkeren en culturen al tal van uiteenlopende huwelijkstradities bestaan, is het contrast het grootst wanneer we vergelijken met de Aziatische gebruiken.

Welk belang hebben rang en status in Aziatische landen? Trouwt men er uit liefde of eerder uit economische overwegingen? Hoe lang duurt een trouwfeest er? En welke symbolen zijn voor hen belangrijker dan de gouden ring? Maak in dit artikel kennis met de bijzondere tradities van het Chinese, Japanse en Indiase huwelijk.

TIP: Wilt u weten waarom men in Europa zoveel belang hecht aan de gouden ring? Welke kracht men in de middeleeuwen toeschreef aan de trouwring? Of waarom een trouwring bij de Romeinen al aan de linkse ringvinger gedragen werd? Lees hier meer.  

Hoe trouwde men vroeger in China?

Geen land zo rijk aan tradities als China! Bovendien is het land erg groot en zijn er doorheen de eeuwen, mede door etnische migraties, tal van regionale en culturele verschillen ontstaan. Elke streek kent bijgevolg eigen huwelijkstradities die in een ander deel van het land niet gevolgd worden. Ook gingen er bij de oprichting van de Volksrepubliek enkele huwelijkstradities verloren.

Met de oprichting van de Volksrepubliek China in 1949 wou men immers overgaan naar een democratische maatschappij waarbinnen de vrijheid van de mens en de gelijkheid tussen man en vrouw centraal staan. Een van de eerste wetten die onder het nieuwe gezag uitgevaardigd werd, was de huwelijkswet.

In het traditionele China werd het huwelijk namelijk niet gezien als een verbintenis tussen 2 personen, maar tussen 2 families en dit uit economisch belang. Vaak werden meisjes reeds op zeer jonge leeftijd door een familie aangekocht om later als bruid aan te bieden aan een van hun zonen. Een jongen die trouwde op de leeftijd van 16 jaar of een meisje dat amper 11 was, waren geen uitzondering.

Tevens waren rijke mannen meestal niet monogaam. Trouwen met meer dan 1 vrouw was perfect mogelijk. De eerste vrouw was wel de belangrijkste. De daaropvolgende vrouwen hadden een lagere status en werden voornamelijk beschouwd als huishoudelijke hulp. Arme mannen geraakten daarentegen amper aan een vrouw.

Om tot een huwelijksakkoord te komen, was het de gewoonte dat de ouders van de bruidegom cadeaus en geld gaven aan de familie van de bruid. Kwam het tot een akkoord, dan ging de verlovingsperiode van minimum 1 jaar in. De exacte trouwdatum moest worden bepaald door een waarzegster op basis van de Chinese almanak en de geboortedata van het koppel. Het was perfect mogelijk dat op dat ogenblik de bruid en bruidegom elkaar nog niet ontmoet hadden.

TIP: In Europa verloven koppels zich meestal zonder ouderlijke inmenging. Zelfs haar hand vragen aan haar vader komt er amper nog aan te pas. Lees hier wat de moderne vrouw verwacht van het huwelijksaanzoek.

Hoe trouwen Chinese koppels nu?

Uithuwelijken gebeurt niet meer, koppelen wel nog. En hoewel koppels nu ook al vaker trouwen uit liefde, blijven andere oude Chinese huwelijkstradities wel graag in ere gehouden. Zo ook de theeceremonie of xinliangcha die in de 7de eeuw ontstond. Vaak heeft de familie nog een oud theeservies dat uitsluitend hiervoor gebruikt wordt.

Traditiegetrouw wordt de theeceremonie eerst uitgevoerd met de ouders van de bruidegom en pas op een later moment met de grootouders en andere familieleden. De thee is licht gezoet en soms zitten er zelfs 2 rode dadels en lotuszaden in de theekommetjes. Zoete thee brengt geluk, de dadels en lotuszaden staan dan weer symbool voor het spoedig voortbrengen van een nageslacht.

Een andere traditie, die u vast al opmerkte bij bijvoorbeeld het vieren van een nieuw jaar, is de overvloedige aanwezigheid van de kleur rood. Rood staat voor geluk. En de kleur rood vindt u dan ook terug in kledij, decoratie en andere symbolische onderdelen van het huwelijk zoals het drinken van de glazen wijn die verbonden zijn met een rood touw. Een gebruik dat plaatsvindt voor de huwelijksnacht.

Een ritueel dat in tal van andere landen ook voorkomt, is het gooien van rijst of andere granen bij het verlaten van de trouwlocatie. Het gooien van rijst of granen dient u te interpreteren als het zaaien ervan, wat dan weer symbool staat voor vruchtbaarheid, voorspoed en geluk.

Is het u al opgevallen dat bij het opsommen van de verschillende Chinese huwelijkstradities er nog geen gouden ring ter sprake kwam? Het uitwisselen van een gouden ring is in de westerse cultuur een belangrijke huwelijkstraditie, niet in de oosterse. Een ring wordt meestal enkel tijdens de ceremonie gedragen.

TIP: Ook in de westerse samenleving onderging het huwelijk een metamorfose, maar bleven bepaalde tradities toch overeind. Ontdek hier welke.

Waarin verschilt een Japans huwelijk?  

Hoewel de Japanse prinses Mako vorig jaar troonsafstand deed om te kunnen trouwen met de liefde van haar leven, kent men in Japan ook nog steeds het gearrangeerd huwelijk. Om 2 partijen te koppelen, kijkt men zowel naar hobby’s als werk, sociale status en afkomst. Wordt er een match gevonden, dan wordt er een ontmoeting geregeld. Daarna kunnen beide partijen alsnog van het huwelijk afzien.

Er is dus geen verplichting. En tegenwoordig zou nog amper zo’n 10% van de huwelijken gearrangeerd zijn. Ook kiezen Japanners steeds vaker voor een huwelijk op latere leeftijd. Meer zelfs: van de ongetrouwde Japanse mannen tussen 18 en 34 jaar heeft maar liefst 70% geen relatie. Een kwart van de Japanse mannen tussen 35 en 39 is zelfs nog maagd.

Maar Japan zou Japan niet zijn, mochten er geen alternatieven aangeboden worden. Zo vindt u er bijvoorbeeld knuffelcafés waar mannen kunnen knuffelen met vrouwen, huwelijksceremonies om met uzelf te trouwen en mannelijke geisha’s die tegen betaling champagne drinken met vrijgezelle vrouwen.

Voor wie wel wilt trouwen, zijn er een viertal gangbare huwelijksceremonies: de traditionele Shinto ceremonie, de westerse ceremonie, een kleine viering of een fotoboek ceremonie. De traditionele dienst begint met een spirituele reiniging, gevolgd door beden voor geluk, het drinken van gereinigde saké (3x3 slokjes) en het aanbieden van de tamagushi.

Shinto is de oorspronkelijke religie van Japan en is gebaseerd op het aanbidden van natuurgeesten. Een waterval, de maan of een steen met een bijzondere vorm kunnen aanschouwd worden als zo’n natuurgeest. De aangeboden tamagushi past als rijkversierde boomtak dan ook perfect in de Shinto ceremonie.

Het lijkt misschien allemaal vrij sober en eenvoudig, toch kost zo’n traditioneel huwelijk makkelijk enkele tienduizenden euro’s. De grootste kost is niet het feest, maar het kopen van een traditionele huwelijkskimono met toebehoren. Zelfs wanneer u dit huurt, zit u al snel aan een bedrag van 1000 euro.

De westerse ceremonie is trouwens nog duurder omdat er veelal meer aandacht wordt besteed aan de trouwlocatie en er meer gasten worden uitgenodigd. Wie wilt besparen, kiest dus beter een kleine viering of een fotoboek viering. Bij deze laatste optie laat u gedurende enkele uren huwelijksfoto’s maken in een echte trouwomgeving. En Japan zou weerom Japan niet zijn, mochten hier geen gespecialiseerde bedrijven voor bestaan!

Het dragen van een gouden ring is trouwens ook in Japan niet echt de gewoonte. Vaak bezit men wel een gouden ring, maar wordt deze om praktische redenen opgeborgen. Het wordt ook meer beschouwd als een westers ritueel. Anderzijds zijn scheidingsfeestjes bij het verbreken van het huwelijk wel relatief populair. En daar wordt dan weer regelmatig een scheidingsring voor gekocht...

TIP: Ook in Europa draagt niet iedereen een gouden ring na het huwelijk. Vind hier de meest voorkomende redenen om de trouwring niet te dragen, alsook een passende oplossing per reden.

Hoeveel huwelijksvormen kent men in India?

India staat nu nog op de tweede plaats wat betreft inwonersaantal, maar wetenschappers verwachten dat deze republiek tegen 2050 China van de eerste plaats stoot en dus het grootste aantal inwoners ter wereld zal kennen! En met zo’n grote bevolking is het niet verwonderlijk dat er ook meerdere religies zijn.

Het hindoeïsme is er wel nog steeds de grootste religie. Toch is er geen enkele omschrijving van het hindoeïsme op alle hindoes van toepassing. Zo verschilt de plattelandsgodsdienst grondig van de meer filosofisch onderbouwde godsdienstbeoefening. Ook de gebruiken en tradities van het hindoehuwelijk verschillen per regio.

Bovendien kent men 8 huwelijksvormen, elk met een andere waarderingsgraad en waarbij de meeste bepaald worden door de ouders. Net als in Japan wordt er voor een gearrangeerd huwelijk gekeken naar overeenkomstige factoren tussen de partners. Na een kennismakingsgesprek krijgen ze alsnog de optie om niet voor elkaar en het huwelijk te kiezen.

Een huwelijksfeest duurt er meerdere dagen en kost bakken geld aan de familie van de bruid. De bruid wordt dan ook als een tempelbeeld behangen met een veelvoud aan gouden sieraden, waarvan de ketting het belangrijkst is. Krijgt u ooit de kans om in India een huwelijk bij te wonen, moet u deze kans zeker grijpen! Het is een van de mooiste en meest bijzondere feesten die u ooit zal meemaken.

Het huwelijksritueel aan zich duurt eigenlijk maar enkele uren, maar het zijn de kleine gebruiken die eraan voorafgaan die het zo aandoenlijk maken. Zo moet de bruid bijvoorbeeld een beetje aarde opgraven bij de gezamenlijke woonst waar dan een vuurpot mee gemaakt wordt voor het huwelijksritueel.

Ook is het de gewoonte om tijdens de offerdienst de schoudersjaal van de bruidegom aan de sari van de bruid te knopen als teken van hun verbondenheid. De pandit, de geestelijke die de ceremonie leidt, spreekt ondertussen spreuken uit die het bruidspaar geluk moeten brengen. Daarna zet het koppel 7 stappen in de richting van de poolster. Het is namelijk heel belangrijk dat de poolster en de zon getuigen zijn van het verdere gebeuren.

Soms wordt de ceremonie beëindigt met het aanbrengen van een soort rood poeder door de bruidegom op de haarscheiding van de bruid. Zo ziet iedereen dat zij nu een getrouwde vrouw is. En een gouden ring? Ook in India komt die er niet aan te pas. Het is meer gebruikelijk om een gouden ketting te dragen waarvan de lengte en dikte afhankelijk zijn van de financiële status.

Als er toch een trouwring gedragen wordt, is dit steevast aan de rechterhand aangezien de linkerhand als onrein beschouwd wordt. Al durft de jonge stedelijke generatie het Amerikaanse voorbeeld volgen en de ring dus aan de linkerhand dragen.

TIP: Lees hier meer over welke hand bij uw tradities past voor het dragen van een verlovingsring of trouwring.Bent u voor uw huwelijk nog op zoek naar de perfecte gouden ring? Ontdek hier het ruime aanbod trouwringen van BAUNAT of contacteer onze experten voor extra advies.

Share on:
KATRIEN MAES